Heb je wel 3D nodig? Foto's, 2D, gerenderd of realtime 3D

Een meubelmaker maakt een bank in drie stoffen en vijf maten. Op een beurs zag hij bij een bedrijf uit een andere branche "zo'n 3D-ding". De klant draait het product rond, kiest een kleur en ziet het meteen veranderen. Het zag er goed uit. Nu vraagt hij zich af of hij dat ook moet hebben, of dat zijn foto's goed genoeg zijn.

Voor een eerlijk antwoord kijk je niet eerst naar de techniek. Je maakt eerst een rekensom.

Vier manieren om een product te laten zien

Een visuele configurator is een configurator die laat zien hoe je keuze eruitziet. Een configurator is software waarmee je zelf een product samenstelt, net als een pizza waarbij je de bodem en het beleg kiest. Er zijn vier manieren om het beeld te tonen. Elke volgende manier kan meer, maar kost ook meer werk.

Een vooraf gerenderd beeld is mooi, maar het ligt vast. Elke nieuwe combinatie vraagt een nieuw beeld. Realtime 3D wordt meteen op het scherm van je klant getekend. Het past zich bij elke keuze aan, net als in een computerspel.

Rekensom: hoeveel uitvoeringen heb je?

Tel je opties en vermenigvuldig ze met elkaar. Dat getal zegt veel.

De meubelmaker heeft drie stoffen en vijf maten. Dat zijn vijftien uitvoeringen. Die kun je fotograferen. Komen er twee soorten poten bij? Dan zijn het er dertig. Met een keuze uit drie armleuningen worden het er negentig. Laat je de klant de breedte kiezen per tien centimeter, in plaats van vijf vaste maten? Dan zit je al snel in de honderden.

Is het getal klein, dan zijn foto's of 2D prima. Is het getal groot, dan kun je niet meer alles vooraf maken. Je kunt het ook niet meer bijhouden. Dan kom je uit bij realtime 3D, het liefst met een parametrisch model: een model dat zichzelf opbouwt uit maten en regels. Het is een beetje zoals Lego volgens een bouwplan, waarbij je de maten zelf invult. Hoe dat werkt, lees je in Parametrisch 3D-model: één model in plaats van duizend varianten.

Dit is in feite het idee achter mass customization, oftewel maatwerk op schaal. Je maakt producten precies zoals elke klant ze wil, en toch werk je bijna net zo efficiënt als bij massaproductie. Hoe meer je klant kiest, hoe minder je vooraf kunt maken.

Wanneer 2D genoeg is

Foto's of 2D zijn vaak de betere keuze als:

• je minder uitvoeringen hebt dan je redelijkerwijs kunt fotograferen of tekenen
• het product vanuit één kant goed te begrijpen is, zoals een deur, een paneel of een hek
• de klant vooral kleur en materiaal kiest, en de vorm hetzelfde blijft
• je product vaak verandert en niemand tijd heeft om een 3D-model bij te houden
• je klanten vooral willen weten wat het kost en wanneer het geleverd wordt

Een goed gemaakte 2D-configurator met lagen kan er rustig en duidelijk uitzien. En hij is sneller gebouwd.

Wanneer 3D echt helpt

3D loont als een of meer van deze punten voor jou gelden:

• De klant kiest maten. Denk aan breedte, hoogte of diepte, ergens tussen een minimum en een maximum. Met vaste beelden hou je dat niet bij.
• De vorm verandert. Er komt een extra vak bij. Er verschijnt een middenstijl boven een bepaalde breedte. Een hoek wordt anders.
• De klant moet het product van alle kanten zien. Denk aan de achterkant, de zijkant, de binnenkant of hoe onderdelen in elkaar passen.
• Je wilt dat de klant ziet wat wel en niet kan. In een configurator kun je alleen combinaties kiezen die echt kunnen. In 3D ziet de klant meteen waarom.

Of 3D in de browser werkt, is geen vraag meer. Een browser tekent 3D met een techniek die WebGL 2 heet. Volgens MDN zit die sinds september 2021 in alle gangbare browsers. Volgens caniuse ging het in oktober 2026 om 97,13% van het wereldwijde gebruik. De echte vraag is of het model licht genoeg is om ook op een telefoon soepel te draaien.

Heb je realtime 3D? Dan kun je met een extra exportbestand het model ook in de echte ruimte laten zien. De klant ziet de bank dan via de camera in zijn eigen woonkamer staan. Op een iPhone of iPad toont Safari een 3D-model in het USDZ-formaat via Quick Look, vanaf iOS 12. Dat is een leuke extra, maar op zichzelf geen reden om voor 3D te kiezen.

Wat 3D vraagt na livegang

3D koop je niet één keer en dan ben je klaar. Elke productwijziging moet ook in het model: een nieuwe maat, een ander profiel, een nieuwe kleur. Stel jezelf vooraf deze vragen:

• Wie past het model aan als het product verandert?
• Hoe vaak verandert je assortiment per jaar?
• Is je CAD-model de bron, en hoe komt een wijziging daaruit in het model op de website?
• Wordt het model getest op een gewone telefoon, en niet alleen op een snelle computer?

Heb je een vast model per uitvoering? Dan groeit dat werk met elke optie. Bij een parametrisch model hoef je meestal alleen de regels aan te passen. Wat dat in geld betekent, lees je in Wat kost een productconfigurator?.

Een tussenvorm

Je hoeft niet te kiezen tussen alles of niets. Veel tussenvormen werken goed:

• 2D in de configurator, 3D voor één hoofdproduct. Begin met het product waarvoor de rekensom het hoogst uitvalt.
• Eerst een plaatje, dan 3D. Laat meteen een licht plaatje zien. Laad het 3D-model pas als de klant gaat kiezen. Zo blijft de pagina snel. Meer daarover lees je in Een 3D-configurator die snel laadt, ook op je telefoon.
• Realtime 3D voor de vorm, foto's voor het materiaal. Laat de vorm meebewegen. Toon stoffen of lakken ernaast als foto's van dichtbij.

De meubelmaker met vijftien uitvoeringen kan prima beginnen met goede foto's. Gaat hij later breedtes op maat aanbieden? Dan is dat het moment om opnieuw te rekenen. Op 3D & Development zie je hoe een parametrisch model meegroeit met elke keuze.

Twijfel je welke vorm bij jouw product past? Vertel ons wat je maakt en hoeveel uitvoeringen je hebt. Dan rekenen we het samen met je door. Neem contact op, of kijk eerst op 3D & Development.